Milliyetçiler, 12 Eylül'de büyük bir travma yaşadılar. Hapishanelerde, işkence hanelerde büyük bedeller ödediler.Bazı kurumlarla ilgili düşünce ve kabullerinin yanlışlığını gördüler. Devlet denen mekanizmayı daha yakından tanıdılar.

Uzun hapishane yıllarında inandıkları ile karşılaştıkları gerçekleri muhasebe ve mukayese etme imkanı buldular.Bu, bazı düşünceleri yenileme,tadil etme ihtiyacını doğurdu. Dışarı çıktıklarında ise artık hiç bir şey eskisi gibi değildi, dünya değişmiş,insanlar başkalaşmıştı. Başka bir gerçeklikti yaşanmakta olan.

Milliyetçiliği bu gerçeklik üzerine oturtmak şarttı.

Toplumu kuşatacak,  bütünleştirici, herkesin ondan kendine ait bir şeyler bulacağı yeni bir milliyetçilik arayışına gidildi. Hala o arayış sürüyor.Milletsiz milliyetçilikten,manevi yanı boşaltılmış milliyetçilik anlayışına kadar sahneye birçok milliyetçilik anlayışları sürüldü. Önceden de farkı milliyetçilikler var ancak bu kadar parçalı ve birbirinden uzak değildi.

Milliyetçilik devletini kurmuş toplumlar için bir bütünleştirme,ulus devlet birliğini pekiştirme doktrinidir.Bunun için hitap ettiği toplumun ortak değerlerinden hareket eder. Mümkün olduğu kadar büyük bir kitleyi bu değerlerde buluşturmaya çalışır.Her topluluk benzer yöntemlerle farklı değerler üzerinden uluslaşır.Millet aslında bir değerler topluluğudur.

Milletlerin harcında dinin büyük yeri vardır.Aynı dine inananlar ortak bir tarih ve dile de sahiplerse daha kolay milletleşirler.Milliyetçilik, hitap ettiği topluluğun en çok paylaşılan,........

© Habererk