Dün ülkenin birçok yerinde Nevruz kutlamaları yapıldı.

Bazı yerlerde Bahar Bayramı olarak, bazı yerlerde bir uluslaşma aracı olarak... Nevruz, Türklere ait bir bayram, İran kültürüne girmeden çok önce, kaynaklar, Türkler tarafından kutlandığını söylüyor. Anadolu Türklüğünün Orta Asya Türklüğü ile sürekliliğinin kesilmesi ile bu coğrafyada önemini kaybetti. PKK'nın bunu bir Kürt Uluslaşması aracı olarak kullanması ile birlikte yeniden Anadolu Türklüğünün gündemine girdi. Ancak bayramın menşei ne olursa olsun bugün Kürt uluslaşmasının en önemli ve en etkili araçlarından biri haline gelmiştir. Nevruz, artık bir bayram değil bir ayrışma, bir farklılaşma malzemesidir, en azından bölücü çevreler bakımından.

Kutlamalara da bu zaviyeden bakmak lazım. Dün Diyarbakır'da bir bayram değil, teröristlerin eli kanlı katillerin kutsanması vardı. Daha kısa bir süre önce, 2024 yılında TUSAŞ saldırısında beş vatandaşımızı şehit eden teröristlerin resimli pankartları taşındı, Apo'nun mesajı okundu, Tuncer Bakırhan baştan sona tahrik ve kışkırtma kokan bir konuşma yaptı. "Kürtler statü istiyor,Yerel Demokrasi istiyor, ana dilleriyle eğitim yapmak istiyor" dedi. Bu taleplerin açılımı, bir cümle ile 'ayrışmak,bölünmek istiyoruz' demekti. Tom Barract, daha önce bir açıklamasında," Türkler özerklik kelimesinden çok ürküyorlar," demişti. Onun için taktik değiştirip yerel demokrasi demeye başladılar. Yerel demokrasi demek, buradan elinizi ayağınızı çekin, burayı biz yönetelim demektir. Bakırhan bunu açık açık söyledi.

'Terörsüz Türkiye' süreci........

© Habererk