Yıllar geçiyor ama o gece hafızalardan silinmiyor. Silinmesin de...

Allah, 17 Ağustos'ta ve bütün depremlerde hayatını kaybeden vatandaşlarımıza rahmet eylesin.

Yeryüzünün şekillenmesi için gerekliliktir.

Depremi engelleyemeyiz. Fayın hareketine "dur" diyemeyiz.

Çalınan malzeme, eksik demir, kalitesiz beton, denetimsizlik, "hadi olsun bitsin" anlayışı öldürür.

Her depremde aynı şeyi söylüyoruz.

Asıl mesele de biraz burada başlıyor.

Çünkü bazı zelzeleler toprağın altında değil, hayatın tam ortasında yaşanıyor.

Ve onların da enkazı var.

Sadece altında kalanları göremiyoruz.

Çocuk işçiler var mesela.

Çocukluğunu çalışarak tüketen, eğitiminden, oyunundan, hayallerinden eksilen çocuklar...

Onların yaşadığı da bir zelzele değil mi?

Bir insanın kayboluşunun ardından yıllar geçmesi, soruların cevapsız kalması, hafızanın zamanla susturulmaya çalışılması...

Bu da unutulmaması gereken bir zelzele değil mi?

Ekonomik şartlar var.

Her gün biraz daha ağırlaşan hayatlar, geçim derdi, borç, kira, mutfak hesabı, emeğinin karşılığını alamayan insanlar...

Çünkü ülkede yalnızca faylar........

© Habererk