Umut Olmasa... Yol yokuş… Yokuşlar yorar. Ama asıl yorgunluk, geciken adaletin içimize bıraktığı ağırlıktır. Dize derman, akla ferman gerekir bazen; çünkü insan sadece yürüyerek değil, dayanarak var olur. İşte tam bu yüzden umut… Yolun içindeki en sağlam daldır. Tutunmazsan düşersin. Tutunursan, her şeye rağmen yürürsün. Uzun zamandır beklenen adalet arayışı… Geç kalmış olabilir… Eksik hissedilmiş olabilir… Ama her dillendirildiğinde, içimizde iki ayrı ses konuşur: Biri “nihayet” der, diğeri “neden bu kadar geç?” diye sorar. Gülistan Doku ismi işte tam bu iki sesin ortasında duruyor. Bir genç kız… Kendine sarılmış bir hâlin ardından, birdenbire yok oluş. O videoda içim parça parça oldu. Geriye kalan ise sadece görüntüler değil; bir toplumun vicdanına düşen ağır bir........

© Habererk