18 Mayıs 1944 gecesi… Kırım’ın üstüne çöken karanlık, yalnızca bir gecenin karanlığı değildi. O gece insanlık da sustu.

Kapılar demir dipçiklerle kırıldı. Uykusundan kaldırılan çocuklar ne olduğunu anlayamadı. Anneler telaşla birkaç parça eşya toplamaya çalıştı. Yaşlılar bastonlarına sarıldı. Ve Kırım Türkleri, yüzyıllardır yaşadıkları öz yurtlarından koparıldı.

Sürgün emrini veren kişi, Gürcü asıllı Sovyet lideri idi. Fakat o gece yaşananlar yalnızca siyasetin değil, insanlığın da utancı oldu. İnsanlar hayvan taşınan tren vagonlarına doldurulup aç, susuz bir meçhule gönderildi. Ne insanlık ne merhamet... 

Günlerce süren yolculukta çocukların ağlama sesi, annelerin dualarına karıştı. Hastalar bir köşede can........

© Habererk