adıyla bile soğuyan bir kapı değil yalnız,

ekmeğin kabuğunda kırılan diş,

sözün boğazda düğümlenişi,

emeğin bileğine vurulan görünmez halka.

Aynı sıraya dizilmiş yüzler:

ihanetle vatan arasında ince bir çizgi,

ve o çizginin üstünde yürütülen biz.

suç hep halkın boynuna asılır.

Alnımıza sürülen karanlık bir mühür:

Anlayan kalmadı diyorlar

oysa bu yangın kimsenin değil,

cuntanın kendi nefesi.

betondan bir suskunluk,

gün ışığına benzeyen bir gölge.

Duvarlar taş değil artık,

iradenin kırıldığı yerden........

© Habererk