Nankörlük, bir kişinin kendisine yapılan iyilikleri, yardımları veya gösterilen ilginin değerini bilmemesi, unutur gibi davranması ya da karşılığında olumsuz tavır göstermesi durumudur. Yani kısaca: "İyiliğe karşı vefasızlık etmek demektir."

Bir başka anlatımla ise Nankörlük, kişisel ikbal ve menfeatleri için kılıktan kılığa girmeye, ihtiras ve iftira ile beslenmeye, her yöne fırıldak gibi dönen karaktersizliğe verilmiş bir isimdir. Bu türler gittikleri her yeri ve kapıyı taparcasına överler, ayrıldıkları her yere ve kapıyada utanmadan söverler.

Nankör insanlar vefa bilmez, ama her iyiliğe karşı bir inkarları olur, nankör insanların dostu ve arkadaşı olmaz. Ama bir türlü bitmeyen menfeatleri olur. Nankör insan hangi hatayı ve ahlaksızlığı yaparsa yapsın yüzü kızarmaz ve utanma duymaz.

İnsan, hatırlayan bir varlıktır. Geçmişini, kendisine uzanan elleri, zor zamanlarında yanında duranları hatırladığı sürece insandır. Ancak ne zaman ki yapılan iyilikler unutulur, verilen emekler değersiz görülür, işte o zaman nankörlük başlar. Nankörlük sadece bir kusur değil; insanın........

© Habererk