Kulluk bilinci ile çarpan yüreklerin Allah’a yönelişi...

Hacer’ce tevekkülün, İbrahim’ce sadakatin ve İsmail’ce teslimiyetin ifadesi.

Zengin ile fakir arasındaki ayrımın ortadan kalktığı, gönlü İslam’ın nuruyla dolan Müslümanların Allah’ın rızasını kazanmak adına kurbanını kestiği…

Kesmeye gücü yetmeyenlerin ise tevekkülle ibadet ettiği kutlu bir zaman dilimi…

Teşrik tekbirleriyle, namazıyla ve hatta kavurmasıyla Müslümanlığın şiarı…

Yeryüzünde Müslümanlar yaşadığı sürece devam edecek sembol bir ibadet ve ilahi bir neş’e olan bir “Kurban Bayramı”nı daha…

İnsan kanına doymayan vampirler tarafından gerçekleştirilen nice vahşet yüzünden “buruk” karşıladık.

Aslında eskiden de durum pek farklı değildi.

Sözde “laiklik” bahanesiyle, Allah adına atılan her adımın “suç” sayıldığı 90’lı yılların karanlığında geçti.

İslam’ın gereği olarak yapılan dini vecibeleri “irticai faaliyet” olarak niteleyen…

“Size bayramdan önce maaş ödemeyeceğim. Çünkü benden alacağınız maaşlarla gidip kurban keseceksiniz, maaşınızı bayramdan sonra vereceğim” diyen sol-seküler iktidarlar…

Daha sonra kapı kapı dolaşarak vatandaşın kestiği kurbanların dersini zorla gasp ediyorlardı.

1925’te kurulan ve ertesi yıldan itibaren sözde “bağış” adı altında vatandaşın kurban derisine göz diken THK,  o dönem cuntacılardan aldığı cesaretle; camii, vakıf ve dernekleri gezerek, bağışlanan derilere toptan el koyuyordu.

Sabah kestiği kurbanın derisini mahalle camisine gönüllü teslim eden devletin polisi, öğleden sonra görevli olarak gelerek, çaresiz o deriyi alıp THK’ye vermek zorunda kalıyordu.

“Kurban”ı adeta bir rejim tehdidi olarak gören vesayet odakları ise 28 Şubat postmodern darbesine adını veren “MGK kararlarının”  15’inci maddesini bu ibadete ayırmış ve o kirli kararlara;

“Kurban derilerinin, mali kaynak sağlamayı amaçlayan ve denetimden uzak rejim aleyhtarı örgüt ve kuruluşlar tarafından toplanmasına mani olunmalı, kanunla verilmiş yetki dışında kurban derisi toplattırılmamalıdır” notunu düşmüştü.

Kurban derisi toplamakla........

© Haber7