Bu iki cümle arasında, üzerinde pek düşünmediğimiz büyük bir çelişki var.

Sabah çoğu zaman evdeki herkesten önce kalkıyor. Kahvaltıyı hazırlıyor, evi düzenliyor, çocuklarla ilgileniyor, alışverişi planlıyor, mutfağın eksiğini hesaplıyor, aile bütçesini denkleştirmeye çalışıyor. Kimi zaman yaşlı veya hasta bakımını üstleniyor.

Üstelik mesaisi saat 17.00’de bitmiyor.

Bütün bunları yapan kadın kendisini tek bir cümleyle tarif etmeye zorlanıyor: “Çalışmıyorum”

Çünkü modern ekonomik düzen bize ücret karşılığında yapılan işi “çalışma”, evin içinde yapılan işi ise hayatın doğal akışı olarak görmeyi öğretti. Bu bakış açısına göre ekonominin ölçemediği her şey değersiz.

Ev hanımları, emeğin görünmez kılındığı bu düzende, bir hanenin gündelik hayatının devamlılığını sağlıyor. Televizyon yorumcusu değiller, fenomen değiller, akademisyen değiller; ancak Türkiye’nin en etkili kanaat önderleri listesinde ilk sıradalar.

Bir çocuk ilk değer yargılarını nerede öğreniyor?

İyi ile kötü arasındaki ayrımı ilk kimden duyuyor?

Komşuya, akrabaya, öğretmene, devlete, topluma hatta siyasete ilişkin ilk kanaatleri hangi sohbetlerin içinde........

© Haber7