İslâm tarihinin en önemli olayı HİCRET’tir. Hicretle İslâmiyet Mekke dışına çıkmış, devlet olmuş ve yeryüzünü aydınlatmıştır.. 

Mekke müşrikleri, 610 yılının Ramazan Ayında ilk vahyin gelmesiyle İslâm Dinini tebliğ etmeye başlayan Allah Resûlü’ne (s.a.v.) karşı cephe almışlar, koruması altında olduğu amcası Ebû Tâlib’in vefâtıyla düşmanlıklarını iyice artırmışlar, Müslüman olanlara karşı da akla hayale gelmeyen işkencelere başlamışlardı.

Efendimiz önce kızı Rûkiye Annemizle kocası Hazreti Osman’ı (r.a.) toplam 15 kişiyi güvenli gördüğü Habeşistan Necâşi’si Ashame bin Ebcer’in hüküm sürdüğü topraklara hicret etmelerine izin vermiş, bir yıl sonra da amcası Ebû Tâlib’in oğlu Hazreti Câfer’le (r.a.) 108 kişiyi peşlerinden göndermişti. 

Ancak şiddetin boyutu artınca birincide 12, ikincisinde 75 (ikisi kadın) Medineli Müslümanın iki kez Allah Resûlü Sallallahu aleyhi ve sellem Efendimizle Akabe’de buluşarak, Yesrib’e (Medine) dâvet etmeleri ve kendisine sarsılmaz bir inançla biat etmeleri üzerine, yavaş yavaş Medine’ye başlayan hicret, Mekkeli inananları teşvik etmiş, böylece Efendimiz’in gemi ehli dediği Habeşistan yolcularından sonra Medine’ye de hicret artarak devam etmişti.

Bu durum Mekkeli müşrikleri endişeye sevkedince harekete geçtiler. Bunca Müslüman gittiği yerde birleşerek kervanlarımızın yolu üzerindeki Medine’de ticaretimizi engellerlerse telaşına kapıldılar. Bununla kalmadılar, “Ya birde Peygamberleri de onlarla buluşursa ne olur” vehmine kapıldılar. Bu durum uykularını kaçırıyordu. Tedbir almak amacıyla ileri gelenlerin bir araya gelerek, önemli kararların alındığı bir nevî hükümet konağı olarak kullanılan “Dârü’n-Nedve’de” toplandılar.

(Dârü’n-Nedve; Kureyş’in atası konumundaki Kusay tarafından 440’lı yıllarda Kâbe’de tavafa başlanan yerin arka tarafına yaptırdığı kapısının Kâbe’ye doğru açıldığı yapı. Bugün müezzin mahfilinin olduğu yer.) 

Görüşecekleri konu son derece önemliydi. Önce toplantıya çağırılacakların isimleri titizlikle belirlendi. Öyleki, Hâşimoğulları’ndan bile Ebû Leheb’in dışında listede kimse yoktu. Sonra ismi belirlenenler tek tek özel ulaklarla toplantıya çağırıldılar. Güvenmedikleri kimse içeri alınmadı. Güvenlik ise üst düzeydeydi binaya kimseler yaklaştırılmadı.  

Dârü’n Nedve’de başlayan toplantı uzadıkça uzadı. Uzun müzakereler ve hararetli konuşmalardan sonra Ebû Cehil’in teklifiyle Efendimiz Sallallahû aleyhi ve sellemi öldürme kararı alındı. Kararın uygulanma şekli de uzun tartışmalara sahne oldu. Cinayeti işleme görevi kime verilecekti? Hangi zamanda ve nasıl yapılmalıydı? 

Nihayet cinayeti sadece bir kişinin değil, Kureyş kabilelerinin her birini temsilen görevlendirilecek kılıç kullanmada usta gençler tarafından işlenmesi oy birliği ile kabûl edildi. Böylece Hâşimoğulları’nın kan davasına kalkışması önlenecekti. 

Görevlendirilen kişiler suikast hazırlıklarına başlarken Resûl-i Ekrem de Cebrâil vasıtasıyla Allah-û Teâlâ tarafından durumdan haberdar edildi. Ayrıca Mekke’yi terkedip Medîne’ye hicret etmesi........

© Haber7