Ticaret hayatından İslami çalışmalara, siyasetten aile hayatına kadar her alanda insana verilen kıymetin azaldığı ve adeta bozuk para gibi insan harcandığı bir zamanda imtihan oluyoruz. Kimsenin kimseye tahammülünün kalmadığı, bırakın hata yapanların affedilmesini, hata yapılmasına bile fırsat verilmeden insanların üstünün çizildiği zamanlardan geçiyoruz.

Ağzımızı açtığımızda Peygamberimizi dilimizden düşürmüyoruz ancak ne siyasette, ne ticarette ne ailede ne de İslami camiada onun insana verdiği kıymetten, ondaki sabır ve merhametinden tek bir eser bile göremiyoruz. Oysa Efendimiz (S.A.S.) bin türlü hataya, eksiğe ve yanlışa şahit olmasına rağmen etrafındaki hiç kimseyi harcamadı, kimsenin üzerini çizmedi, kimsenin hayatını zindana çevirmedi.

Bir lider ve Peygamber olmasına rağmen sıradan insanların bile tahammül edemeyeceği durumlarla karşılaştı ama hiç kimseyi kaybetmedi. Cuma günü Cuma namazında ticaret kervanının geldiğini duydular, Rasulullah’ı (S.A.S.) hutbede ayaktayken bırakıp gidenler oldu. Mescitte sadece on, on iki kişi kaldı. Ayet nazil oldu; “Onlar bir ticaret veya eğlence gördüklerinde ona yönelip seni ayakta bırakıverdiler.” (Cuma, 11) Ama o kimseyi harcamadı…

Uhud’da bu tepeyi sakın terk etmeyin dedi,........

© Haber Vakti