Bir ülkenin yolları yapılıyorsa, hastaneleri çalışıyorsa, okulları ayakta duruyorsa, güvenlik hizmetleri sürüyorsa bunun arkasında büyük ölçüde vergiler vardır. Devletin topladığı vergiler toplumun ortak giderlerini karşılamak için kullanılır. Ancak işin en çok tartışılan kısmı şudur: Vergi yükünü gerçekten kim taşıyor?

İlk bakışta cevap kolay gibi görünür. Vergiyi kim ödüyorsa yük de onun üzerindedir diye düşünülebilir. Fakat ekonomi dünyasında durum biraz daha karmaşıktır. Çünkü vergiyi kimin ödediği ile verginin gerçek yükünü kimin taşıdığı her zaman aynı şey değildir. Bir ürünün üzerinde yazan vergi oranı ile cebimizden çıkan gerçek maliyet farklı kişilere dağılabilir.

Bir örnek düşünelim. Bir markette satılan ekmek, süt veya temizlik ürünü üzerinde vergi bulunuyor. Vergiyi teknik olarak işletme devlete yatırıyor olabilir. Ancak işletme bu maliyeti satış fiyatına yansıttığında verginin önemli bir kısmını tüketici ödemiş olur. Bazı durumlarda ise işletme fiyat artırmakta zorlanır ve verginin bir kısmını kendi kârından karşılamak zorunda kalır. İşte bu nedenle ekonomide “vergi yükü” yalnızca ödeme yapanın değil, sonuçta maliyeti üstlenen tarafın üzerinde değerlendirilir.

Toplum içinde vergi yükünü taşıyan kesimler farklılık gösterir. En geniş yükü çoğu zaman vatandaşlar hisseder. Maaş alan çalışanlar gelir vergisi öder, alışveriş yapanlar tüketim vergileri öder, araç sahibi olanlar taşıt vergileri öder, ev sahipleri emlak vergileriyle karşılaşır. Günlük hayatın içinde fark edilmeyen çok sayıda vergi kalemi vardır.

Özellikle dolaylı vergiler insanların cebinde daha fazla hissedilir. Çünkü vatandaş markette alışveriş yaparken ya da yakıt alırken çoğu zaman ürünün net fiyatını değil,........

© Haber Gündemim