Hayatımızda sözde bir sürü insan var. Telefon rehberine giriyorsun; yüzlerce isim, sosyal medyada ise bir yığın takipçi... Ama canımızın çok yandığı, kendimizi berbat hissettiğimiz bir gün, "Beni gelip alır mısın? Hiç iyi değilim." diyebileceğimiz kaç kişi var? Sanırım bir elin parmaklarını bile geçmez.

Eskiden canı sıkılan, kapı komşusunun zilini çalarmış. Bizim yaptığımız ise yatağa uzanıp saatlerce kısa videolar arasında kaybolmak. Kime baksam elinde bir telefon, kendi dünyasına gömülmüş. Kahve içip sohbet etmek için dışarı çıkıyoruz; bir bakıyorum, masadaki herkesin gözü ekranda. Biri yemek yerken videolara dalıyor, diğeri yürürken kulaklığını bir saniyeliğine bile çıkarmıyor. Aynı masada oturup birbirimizin yüzüne bakmak yerine, hepimiz o parlak ekranlara bakıyoruz. Telefonların bildirim sesleri arttıkça sanki kendi sesimiz kısıldı. Paylaşımlar havada uçuşuyor ama paylaşılan........

© Haber Expres Gazetesi