Yaz bitti, okullar açıldı. Eylül ile birlikte sonbahara merhaba dedik. Ders zilinin çalması ile öğrencilerimiz zorlu bir eğitim öğretim yılına daha merhaba dediler. Mevcut eğitim sisteminde bunaltıcı bir müfredat içerisinde yoğrulan evlatlarımıza destek olmak ve onları anlamaya çalışmak boynumuzun borcu.

        Gençlik, bir insanın ömrüne sığdırabileceği en büyük cesaretin, en güzel hayallerin ve en temiz umutların adıdır belki de. Gençlerin ruhunda henüz eskimemiş bir dünya vardır. Onlar, başkalarının çizdiği sınırların içinde yaşamayı her zaman kabul etmezler. Bunu zaman zaman anlayışla karşılamamız lazım. 

         Özgür ruhuma söz geçmiyor. Sonra şartlar beni bağlıyor bir yerlere. Uğruna koşturup durduğum hayallerim kayboluyor hayat telaşının gerçekliğinde.

        Yapamadıklarını daha çok düşünüyor insan. Yaptıklarını bildiğinden aklı yapamadıklarında kalıyor. Geçmişten bugüne yaşanan ne varsa ölçüyor biçiyor ama aslında elinde çokta bir şey olmadığını bilmiyor anlamıyor insanoğlu.

         Çocuklarımızı bir kalıba sokmaya çalışıyoruz. Dikte eder gibi hayatlarına şekil vermeye yollarına yön vermeye çalışıyoruz. En çokta burada hata yapıyoruz. İdeallerini, hayallerini ve arzularını anlamıyoruz. Bazen sağır bazen kör oluyoruz en değerli varlıklarımıza. 

        İçimizde ukde kalanları, başaramadıklarımızı onlar yapsın istiyoruz. Kendi........

© Günışığı Gazetesi