Bazen dalıp gidiyoruz çoğumuz derin düşüncelere. Bu kadar koşuşturmanın, bu kadar kırılmanın, bu kadar suskunluğun içinde aslında neyi aradığımızı unutuyoruz gibi. Çünkü bu yoğunluk ve sebep olduğu yorgunluk elbet bir şeylere değmeli. Aradığımız şey belki zor bulunur ama kolayca huzur vereceği ve iyi hissettireceği umudu içimizde hiç bitmez.

Hepimizin bildiği bir söylem vardır. İnsan bu dünyaya hiçbir şey ile gelir, her şeyin peşine düşer ve sonra her şeyi bırakıp hiçbir şey ile gider. Aslında insanoğlunun gittiği yere götürebileceği şeyler, gerçek olan ve mükafatını ya da cezasını göreceği iyilikleri, sevapları yahut kötülükleri ve günahlarıdır. İnsanın asıl sahip oldukları somut değerler ve varlıklardan ziyade soyut olanlardır.  

Kimi zaman kalp, dünyaya sığmadığını anlar. Fakat insan kendini dünya telaşı ile oyalamaya devam eder. Çoğumuzun gönlünden geçen şeyin dönüşümüzün olacağı yerde, bulunmaktan gurur ve mutluluk duyacağımız Firdevs-i a'lâ mekanına nail olabilmek olduğunu düşünüyorum.

Bir makamdan öte bir özlem diyebiliriz bu cennet bahçesine. Gitmek istenilen bu makam bir varıştan çok, bir dönüş yeridir. Huzur verecek bir........

© Günışığı Gazetesi