Her Kurban Bayramı aynı görüntüler düşüyor ekranlara…

Peşinden koşan insanlar…

Kameraya gülümseyerek bağlanan muhabirler…

Türkiye birkaç günlüğüne aynı manzarayı izleyip gülüyor.

Ama galiba bu bayram asıl konuşmamız gereken şey başka.

Çünkü artık ipini koparıp kaçan sadece kurbanlıklar değil.

Kimisi evindeki huzursuzluktan…

Kimisi yalnızlığından…

Kimisi de kendi hayatıyla yüzleşmekten kaçıyor.

Eskiden bayram sabahlarının başka bir ruhu vardı.

Kapılar erken çalardı.

Çocuk sesleri sokaklara taşardı.

Küslükler kısa sürerdi.

Sofralar sadece yemek için değil, gönül almak için kurulurdu.

Şimdi ise aynı evin içinde bile birbirine uzak insanlar yaşıyor.

Kurban pazarına gidiyor ama fiyat sormaya çekiniyor. Çünkü cebindeki para ile çocuğunun beklentisi arasında sıkışmış durumda.

Misafir hazırlığı yapıyor ama asıl........

© Günışığı Gazetesi