Çocuklar, kelimelerimizden çok tepki vermediğimiz sessizliklerimizi dinler.

Uyardıklarımızdan çok görmezden geldiklerimizi öğrenirler.

“Şimdi sırası değil”, “Büyüyünce geçer”, “Çocuktur yapar” dediğimiz her davranış, onların dünyasında normal bir yere yerleşir.

Bir çocuğun saygısızlığına gülerek geçmek, yalanını küçük görmek, öfkesini yönetememesini “haklı” bulmak ya da sorumluluktan kaçışını görmezden gelmek.

Bugün sizi yormayan bu davranışlar, yarın karakterinin bir parçası olur.

Ve o zaman artık siz çözemediğiniz bir sorun dağıyla baş başa kalırsınız.

Çünkü çocuk için sınır çizilmemiş her davranış, kabul edilmiş demektir.

Küçük yaşta “hayır” denmeyen her yanlış, büyüdüğünde “neden böyle oldu?” sorusuna dönüşür.

Arkadaşına zarar........

© Günışığı Gazetesi