Uçsuz bucaksız bozkırda atının üzerinden çevresini izleyen bir kişinin başını çevirdiği her yönde gördüğü manzara aynıdır. Karşılaştığı manzarada doğu, batı, kuzey ve güney kavramları varlığını yitirmiş gibi gözükse de atalarının renklerle özdeşleştirdiği yönler pusula olacaktır.

Binlerce yıllık Türk kültürünün şekillenmesinde büyük öneme sahip olan konargöçer yaşam, Türklerin devlet teşkilatında, dini inancında, sosyal yaşamında ve askeri teşkilatında yönlerin kullanım alanının genişlemesini sağlamıştır. Sıradan ve plansız göçebelikten farklı olan bu yaşam tarzı, yaylak ve kışlak yerlerinin tespiti ve devamlılığı için mevsimsel hesaplamalar içermektedir. Yaşadıkları yaylak ve kışlakların güzergahının zihinde kalıcılığını arttırmak adına Türkler, yönleri renklerle simgeleştirmiştir.

Eski Türk inancına göre dünya dört ana yöne ayrılmaktadır. Devletin ikili teşkilat yapısıyla birlikte dört ana yön ise renklerle ilişkilendirilmiştir. Dört ana yön için Kara renk kuzeyi, Kızıl renk güneyi, Gök (mavi) doğuyu ve ak ise batıyı temsil etmektedir. Dört ana yönü ifade eden renk ilişkisine ek olarak sarı (altın sarısı) rengin kullanımı yön ifadesi yerine merkezi, bulunulan noktayı bildirir. Dört ana yönü ifade eden renklerin eski Türk inancında göğün dört kağanına verilen........

© Günışığı Gazetesi