Elazığ’da son günlerde yaşanan siyasi tartışmalara bakınca ilk izlenimim şu: Konuşan çok, susan daha çok.

Kamuoyuna yansıyan polemikler, siyaset adına yürütülen bir mücadeleden çok, kontrollü bir gerilim tiyatrosunu andırıyor. Karşılıklı açıklamalar sert, cümleler iddialı ama sınırlar hep belli.

Kimse gerçekten risk almıyor. Kimse gerçekten bir düzeni, bir alışkanlığı, bir konfor alanını hedef almıyor.

Bu yüzden tartışmalar genelde kişisel pozisyonlar etrafında dönüyor; ama meselelerin çözümü hep pas geçiliyor.

Şehrin ekonomik daralması, genç nüfusun sessizce göç etmesi, tarımın sürdürülemez hâle gelmesi, plansız kentleşme, çevre sorunları, rant paylaşımı vb.. ya hiç konuşulmuyor ya da geçiştiriliyor.

Hal böyle olunca seçmenle siyasetçi arasındaki bağ kopmuş oluyor.

Elazığlı hemşehrim, tekrar eden siyasi isimlerden, benzer cümlelerden, tutulmayan sözlerden artık usandı. Bugün Elazığlı seçmen, yapılan açıklamaları dikkatle dinliyor ve sonunda içinden şu cümleyi kuruyor: “Yav he hee.”

Ankara’da kürsüden Elazığ........

© Günışığı Gazetesi