Tam da yüreğimden, evet yüreğimin tam da ortasından kırıldım. Bu kırılış kuru bir dalın ortadan ikiye ayrılması, bir buz tabakasının da çatlaması değildir. Bir fay kırığı da değildir yerin altından uzayıp giden. İçten içe uzayan; damardan damara değen, sinirden sinire eklenen bir kırılma... İnsanla ilgili...Kalple...

Nasıl kırıldığımı görmüyor musun? Farz et ki bir cama taş atmışsın ve onu tuz buz etmişsin. Porselen bir tabağı elinden düşürüp paramparça etmişsin. O tuz buz olan şey kalbimden başka bir şey değildir. Paramparçan olan da!

İnsan sevdi mi ölesiye, kıyar mı sevdiğine? Çizer mi onun camdan kalbini? Kırar mı hasretten kurumuş dala dönmüş yüreğini? Sanmam.

Saç kırığı değildir içine düştüğüm dert. Tırnak kesiği de değildir. Bir cam........

© Günışığı Gazetesi