Son yıllarda Türkiye'de yükseköğretim sistemi, üniversite sayısındaki artışla birlikte büyük bir niceliksel büyüme yaşamıştır. Ancak bu büyüme, beraberinde eğitimin niteliği ve diplomaların güvenilirliği konusunda ciddi tartışmaları da getirmiştir. Özellikle vakıf (özel) üniversitelerinin sayısındaki artış, yükseköğretimin ticarileşmesi endişelerini doğurmuş; bazı kurumların eğitim vermekten ziyade birer "diploma dağıtma merkezine" dönüştüğü eleştirileri yüksek sesle dile getirilmeye başlanmıştır.

Tam da bu noktada, üniversitelerde tamamen ortak sınav sistemine geçilmesi fikri, eğitim çevrelerinde giderek daha fazla kabul görmektedir. Bu sistemin hayata geçirilmesinin en büyük ve en dönüştürücü faydası; özel üniversitelerin gerçek akademik başarı durumunu şeffaf bir şekilde ortaya koymak ve onları "para ile diploma satan" kurumlar olmaktan çıkarıp, rekabetin eğitim kalitesi üzerinden yürüdüğü gerçek eğitim kurumlarına dönüştürmektir.

Türkiye'deki mevcut sistemde, her üniversite kendi müfredatını (YÖK çerçevesinde kalsa da) kendi belirlediği zorluk derecesine göre işler ve öğrencilerini kendi hazırladığı sınavlarla değerlendirir. Devlet üniversitelerinde akademik gelenekler ve ticari kaygıların olmaması belli bir standardı korusa da, vakıf üniversitelerinde durum zaman zaman farklılaşabilmektedir.

Öğrencinin kuruma yüklü miktarda eğitim ücreti ödediği senaryolarda, üniversite yönetimleri üzerinde "öğrenciyi memnun etme" ve "okuldan kopmamasını sağlama" baskısı oluşmaktadır. Bu ticari kaygı, şu olumsuz sonuçları doğurmaktadır:

Öğrencilerin kolayca geçebilmesi için sınavların basitleştirilmesi.

Kaliteli eğitimden ziyade, "öğrenciyi zorlamayan" bir eğitim modelinin........

© Günışığı Gazetesi