Kadın: Kanla, Sütle ve Hafızayla Ayakta Kalan Halk

Kadın… İçinde yalnızca bir can değil, bir halk taşır. Kan taşır. Süt taşır. Acı taşır. Bir coğrafyanın suskun tarihini taşır. Belki de bu yüzden kadın, insanlığın ilk tanrısıydı. Çünkü erkek savaşı öğrendiğinde, kadın hâlâ yaşamı koruyordu. Erkek yıkmayı kutsarken, kadın yaraları sarıyordu. Ve güneş doğmadan önce uyanan hep oydu; tandırı yakan, çocuğun üstünü örten, yas tutarken bile sofrayı hazırlayan… Ortadoğu’da kadın olmak, yalnızca kadın olmak değildir. Bir halkın bütün acılarının bedeninde toplanmasıdır. Kürt kadını bunu en ağır biçimde yaşadı. Dağ köylerinde yakılan evlerin dumanı önce onun saçına sindi. Faili meçhul cinayetlerde kapı önünde bekleyen hep oydu. Gözaltında kaybolan oğlunun kemiğini isteyen, morg kapılarında bayılan, mezarsız ölülerin ardından ağıt yakan oydu. Bazı anneler vardı…Yıllarca........

© Güneydoğu Ekspres