Geçen hafta bu köşede RojinKabaiş dosyasını yazdık. Yazı sadece bir yazı olarak kalmadı; Van’da bir vicdan dalgasına dönüştü. Sokakta, çarşıda, üniversite çevresinde konuşulan tek şey hâline geldi. Çünkü bu mesele artık sadece bir ailenin acısı değil; bir şehrin adalet arayışıdır.

Bu hafta aynı dosyaya devam ediyoruz. Çünkü ortada hâlâ cevap bekleyen sorular var. Ve o sorular artık daha yüksek sesle soruluyor.

Ben de Rojin’in babası Nizamettin Kabaiş ile uzun bir telefon görüşmesi yaptım. Anlattıkları, bu olayın ne kadar derin ve ne kadar hassas olduğunu bir kez daha gözler önüne seriyor.

CEVAPSIZ SORULAR VE ŞÜPHELER

Baba Kabaiş açık konuşuyor.Diyor ki; ‘Ben kızımı üniversiteye emanet ettim. Ama bana verilen cevap yok.’

İddialar çok ağır.Olayın geçtiği bölge:Mollakasım ve Bardakçı köyleri ve Üniversite kampüsü…

Toplamda yaklaşık 2 bin 500 kişilik bir alandan bahsediliyor. Ancak bugüne kadar sadece 415 kişinin DNA’sı alınmış.Baba özellikle rektörün iki yeğenini işaret ediyor. Çevreden bu yönde duyumlar aldığını söylüyor ve sadece onların değil, rektör ve tüm akrabalarının da DNA incelemesine dahil edilmesini talep ediyor.

Daha da çarpıcısı şu; iddiaya göre bir kişi bu olayla ilgili ifade vermek istemiş. Ancak baskı gördüğü, gözaltına alındığı ve bir gün sonra serbest bırakıldıktan sonra tamamen geri çekildiği söyleniyor.Bu iddialar doğruysa; bu artık sadece bir ölüm değil, aynı zamanda bir........

© Güneydoğu Ekspres