Σύγκρουση ή συνύπαρξη;

Η ανάκτηση της αμεριμνησίας

Η διαδρομή χθες βράδυ ήταν παράξενη. Οδηγούσα ένα Tesla και είχα επιλέξει για μουσική υπόκρουση μελοποιημένα ποιήματα του Ελύτη. Ήταν 20 Μαρτίου, λίγα εικοσιτετράωρα μετά την επέτειο του θανάτου του ποιητή και λίγες ώρες προτού ξημερώσει η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης. Το σώμα μου κουβαλούσε αμέτρητες ημέρες δουλειάς και το μυαλό μου το -αβάσταχτο πολλές φορές- βάρος της καθημερινότητας. Και σε αυτό το σκηνικό, η συνάντηση της ψηφιακής ακρίβειας με τον στίχο άρχισε να γεννά προβληματισμούς που η καθημερινή ταχύτητα συνήθως εξαφανίζει.

Ο κόσμος μας έχει γεμίσει με μηχανές που υπόσχονται να μας λύσουν κάθε πρόβλημα. Ζούμε μέσα σε αυτές, επικοινωνούμε μέσα από αυτές και συχνά καταλήγουμε να σκεφτόμαστε σαν αυτές. Η προσπάθεια να συνταιριάξεις την αναστάτωση που προκαλεί η ποίηση με την ψυχρή λογική ενός αυτοκινήτου που «σκέφτεται» πριν από εσένα, είναι μια δύσκολη διαδικασία. Η ποίηση........

© gazzetta