Τολιόπουλος όπως Ντόρσεϊ

Φουρνιέ σε τιμή ευκαιρίας

Τελικά, τι πρεσβεύει το «Bartzokas-ball»

Αν κάποιος σεναριογράφος είχε κληθεί να γράψει το τέλος των ελληνικών τελικών βάσει των όσων έχουν συμβεί τα τελευταία δύο χρόνια, ενδεχομένως η πραγματική ιστορία όπως εκτυλίχθηκε στη φυσούνα του ΣΕΦ να ξεπερνούσε και τη δική του φαντασία, αλλά ρεαλιστικά είναι η πιο αντιπροσωπευτική εικόνα μιας σειράς που η λέξη «τοξικότητα» έχασε την αξία της.

Πραγματικό νόημα να σταθεί κάποιος σε όλα αυτά δεν υπάρχει για τον πολύ απλό λόγο ότι ανάλογα τα γυαλιά, ακόμα και το συμφέρον που έχει ο καθένας από όλες αυτές τις ιστορίες, θα πάρει το μέρος του ενός ή του άλλου. Ρεαλιστική απάντηση δίνεται από τις δύο ΚΑΕ, που όπως φαίνεται δεν προχωρούν σε μηνύσεις, παραδεχόμενες επί της ουσίας ότι θα βγουν αμφότερες ζημιωμένες από κάτι τέτοιο λόγω των πράξεων των εμπλεκομένων.

Τολιόπουλος όπως Ντόρσεϊ

Πρωταθλητής ο Ολυμπιακός, λοιπόν, επιβεβαιώνοντας στο τέλος τον χαρακτηρισμό του φαβορί, αλλά όχι με τον τρόπο που είχαμε οι περισσότεροι στο μυαλό μας, διότι τελικά σημαντικό ρόλο έπαιξε η έδρα, σε μια μορφή ρόστερ που Γιώργος Μπαρτζώκας και Έργκιν Άταμαν τα διαχειρίστηκαν λόγω των περιορισμών των ξένων, όπως προκύπτει από τον κανονισμό στη Basket League. Πρόκειται, άλλωστε, για μια κατάσταση που τη γνώριζαν εξ αρχής, αλλά και για τους δύο (πολύ περισσότερο για τον Παναθηναϊκό) το «παζλ» άλλαξε σε μεγάλο βαθμό λόγω των........

© gazzetta