Sanayi Devrimi kas gücünü dönüştürdü. Bilgisayarlar rutin hesap işlerini değiştirdi. Yapay zekâ ise insanlığın ilk kez zihinsel emeğini doğrudan ikame etmeye başladı. Bu dönüşümün en büyük etkilerinden biri de üniversiteler üzerinde hissedilecek, çünkü bugünkü üniversite sistemi büyük ölçüde giriş seviyesinde çalışan yetiştirmek üzere tasarlandı. Dört yıl boyunca öğrencilere bilgi ve temel beceriler kazandırılıyor; mezun olduklarında da kariyerlerinin ilk basamağındaki görevleri yerine getirmeleri bekleniyor.

Sorun şu ki, tam da bu görevler yapay zekânın en hızlı ele geçirdiği alanlar. Bugün bir genç avukatın hazırladığı standart sözleşmeyi, yeni mezun bir yazılımcının yazdığı basit kodu, bir finans analistinin hazırladığı ilk raporu veya bir pazarlama uzmanının oluşturduğu taslak sunumu üretken yapay zekâ sistemleri saniyeler içinde hazırlayabiliyor. Üstelik her geçen ay daha kaliteli ve daha düşük maliyetle.

Bu durum iş dünyasında yeni mezunlara olan talebi azaltırken üniversitelerin değer önerisini de sorgulatıyor. Eğer mezun olduğunuz gün yapabildiğiniz işlerin önemli bir kısmını bir algoritma daha hızlı ve daha ucuza yapabiliyorsa, dört yıllık eğitimin ekonomik getirisi nasıl savunulabilir? Bence üniversiteler için asıl kriz burada başlıyor.

BİLGİ ÖĞRETMEK ARTIK YETERLİ DEĞİL

Geçmişte bilgi kıt bir kaynaktı. Üniversiteler bilginin üretildiği ve aktarıldığı merkezlerdi. İnternet bu tekeli zayıflattı; yapay zekâ ise neredeyse tamamen ortadan kaldırıyor. Artık önemli olan bilgiye sahip olmak değil, doğru soruları sorabilmek, bilgiyi değerlendirebilmek ve farklı alanları........

© Gazete Pencere