İkinci çözüm sürecine yönelik düzenlenen çerçeve yasa teklifi, TBMM Genel Kurulu’nda kabul edildi. Girişimi “siyaset” başlığı altında ele alarak yetersiz bulanlar olduğu gibi “hukuk” penceresinden bakarak anayasaya aykırı olduğunu dile getirenler var. Birazdan değineceğimiz bazıları dışında, meseleye yapıcı eleştiriler ile yaklaşan ve sürecin yolunda gitmesini murat eden herkes eleştirilerinde haklı olabilir.

Ancak; böyle netameli bir meseleye dair sürecin her açıdan kusursuz işlemesi, tarafları tam manasıyla tatmin etmesi veya sürecin mimarlarının toplumsal refleksleri hiçe sayması beklenemezdi. Bazı şeylerin ilk çözüm sürecine göre daha ihtiyatlı yürütüldüğü, siyasi katılımın genişliğine önem verildiği ortada. Ayrıca zikredilmese de sürecin aşamalara bölündüğünü, bir aşama sindirilmeden de bir sonraki aşamaya geçilmeyeceğini anlıyoruz.

Daha açık ifade edecek olursak; toplumun sinir uçları ile oynayan Öcalan’ın statüsü, örgütün yönetici kadrosunun durumu, münfesih örgüt üyelerine meşru siyaset yolunun açılması gibi meseleler bugün için gündemde yok. İktidar unsurları aktarmak istedikleri kadarını aktardıkları için tahminler üstüne konuşmak dışında bir seçeneğimiz de yok. Bazıları devleti yönetenleri Cumhuriyet’in ruhuna ihanet etmekle itham ediyor olsa da ortaya çıkan tablo buna işaret etmiyor. Esasen bir entegrasyon politikası izleniyor, örgüt üyelerini topluma kazandırmaya yönelik yasal altyapı hazırlanırken dış dengelere de ayrıca dikkat edildiğini görüyoruz. Hülasa bu defa iyi çalışılmış bir senaryonun hayata geçirildiği izlenimi........

© Gazete Pencere