Bir pazar günüydü. MC Hükumeti iktidarının sonlarına yaklaşıyordu. Dönemin muhalif gazetelerinden Vatan’ın yazı işlerinde, gündemde İstanbul’da önemli bir miting olmasına karşın sessizlik vardı. Çalışanların çoğu sol hareket içinde etkin olan, fraksiyonlara karşı ilgi ve yakınlıklarını gizlemezlerdi.

Fısıltı gazetesi, günler öncesinden mitingde olaylar çıkacağı, çatışmalar yaşanacağı söylentilerini yayıyordu. Vatan’ın Taksim Meydan’ında bulunan, bazıları görevli çalışanlarından yazı işlerine akan haberler, yoğun katılıma karşın mitingin olaysız geçtiğini vurguluyordu.

Çok uzun zaman geçmemişti. Tam bir yıl öncesinde, yüzbinlerce kişinin Dolmabahçe ve Harbiye yönünden meydanı doldurmalarına tanık olmuştuk. DİSK’ li işçilerin Taksim’e gelişlerini izlerken, 2023 yılında kaybettiğimiz Selim Yalçıner ile göz göze geldik. Kitledeki coşkunun bir kez daha 12 Mart’lara izin vermeyeceğini sandık.

Gazetenin birinci sayfasına son şekli verilmeden önce Cağaloğlu’nda yemeğe gittik. DİSK Başkanı Kemal Türkler'in konuşmasına az kalmıştı. Bülent Özükan mitingin dağılmasının ardından baskıya girmeye hazırlanıyordu.

Kısa sürede gazeteye geri döndüğümüzü anımsıyorum. Türkler’in konuşmasının sonlarına doğru çatışma çıktığı, Taksim’de ölenler olduğu haberleri akmaya başladı. Alandan dönenlerin gözlemlerine dayalı ilk izlenim, planlı bir provokasyon........

© Gazete Pencere