Sıcak günlerden geçtiğimiz şu zamanlarda unutmamamız gereken diğer bir sıcaklıkla, insan sıcağıyla “merhaba” demek istiyorum.

30 yıl önceydi sanırım, Rizeli sanatçı dostum Serhan Pirpir’in bir mektubuydu. Mektubun ve kartpostalın, el altından çekilmeye çalıştığı, tarihteki yerini hazırladığı dönemlerdi. Serhan dostum her zaman ki duyarlılığıyla, iyi ve güzel olanın ömrünün uzun olması için çabalardı. Ankara’ya biz dostlarına mektup yazmıştı. Mektubun sonunda, “Dışarıda kar, Ayşe’yle benim yüreğimde hala insan sıcağımız var” diyordu. Çağımızın en acı gerçeği maalesef, yüreklerimizin soğuması. 

Karakoç, “Lambada titreyen alev üşüyor” dizelerini yazarken, sağcı kimliği yok muydu? İyi güzel sadece bir mahallede mi yaşar, gelişir?  Belki de yüreğimizi soğutan, linç ve karalama kültürünü geliştiren budur. 

“Ölünün arkasından konuşulmaz” geleneği ne kadar özel ve güzel bir gelenekse, insanlık suçları hariç. Ölünün ardından güzelleme yapmak, “kör ölür badem gözlü olur” da bir o kadar yanlıştır. Güzel olan, doğru olan kabul görmesi için kişinin dünya tatlısı bir insan veya sizin değerlerinizde........

© Gazete Kritik