Yaratılış hikmeti gereği birçok yetenek ve donanıma sahip olan insan, artı ve eksi bir kısım zafiyetlere de sahiptir. Fıtratı gereği, "insan" kalabilmesi için mücadele edip bunu başarmak; "akıl" nimetiyle ikramlandırılmış olan her "insan"ım diyenin yapması gereken bir takım görevleri vardır. "İnsan" olmayı başaramadıktan sonra; aynı duyu ve isteklere sahip olan insanın; dünyadaki diğer canlılardan ne farkı kalır ki?

Asıl mesele, "insan'ın" önce "insan" olmayı/kalmayı başarmayı başarmasıydı... Tabiatıyla, İnsanın, "insan" kalabilmeyi başarabilmesi için bir mektebe ihtiyacı var mıdır diye bir soru akla gelirse, ki evet, vardır!

Allah'ın, kâinatı yüzü suyu hürmetine yarattığı, Resulullah (s.a.v)'in ayak izlerinde yürümekle; O'nun insanlığa miras bıraktığı: "Muhakkak ki sen pek yüce bir ahlâk üzerindesin." (Kalem/4) güzel ahlakı ile nasip-dar olabilmesi için, nübüvvet mektebinde vahiy/sünnet tedrisatından geçmesi gerekmektedir...

Evet, azizim asıl mesele, insan olmaktı, insan kalmayı başarmaktı. İnsan olmayı, insan kalmayı başaramadıktan sonra; kaç akçe değeri kalır ki sözde olan insanın?

Bakınız mütefekkir merhum Nurettin Topçu, Türkiye'nin maarif davası isimli eserinde insanı nasıl tarif ediyor: Bize bir insan mektebi lazım, bir mektep ki bizi kendi ruhumuza kavuştursun. Her hareketimizin ahlaki değeri olduğunu tanıtsın; havaya hayra gönüller, insanlığı seven temiz yürekler........

© Gazete İpekyol