Bolluk ve bereket içerisinde yaşayan toplumların, şükür etmeleri gerekirken; şımarıp taşkınlık etmeleri neticesinde, başlarına gelen ilahi azap, değişik şekillerde tezahür edegelmiştir.

Allah şöyle bir şehri örnek veriyor: Bu şehir güvenlikli ve huzurluydu; her yerden oraya bol rızık geliyordu. Derken ahalisi Allah’ın nimetlerine karşı nankörlük etti, Allah da onlara yapıp ettikleri yüzünden genel bir açlık ve korku felâketini tattırdı.

Oysa onlara kendi içlerinden bir peygamber de gelmişti. Ama onu yalancılıkla suçladılar, bu yüzden de haksızlıklarını sürdürürken azap onları yakalayıverdi. (Nahl: 112,113)

Kur'an hükümlerinin evrensel ve cihanşümul olması bağlamından bakıldığı zaman; kıyamete kadar gelecek olan insanlar; her emir ve yasağın muhataplardırlar. Hiç kimseye özel bir ayrımcılık veya bir öncelik tanınmaz. İnsan, Allah'a kulluk yaptığı oranda, O'nun yanında değer kazanır. Nimetlerle, bollukla, dünyevi........

© Gazete İpekyol