İpekyol’un 16 yıllık mücadelesi, Görüş’ün yeni yolculuğu

Mustafa Arısüt | Editör Yazısı

Allah’a hamdolsun… Yaratılmışların sayısınca, Arş’ın süsü kadar…

İnsanın ömrüne, bir şehrin hafızasına ve bir mesleğin onuruna dokunan her yolculuğun ardında bir hikaye vardır. Kimi zaman sevinçle, kimi zaman gözyaşıyla yazılır bu hikayeler. Kimi zaman bir dua, kimi zaman bir dostun omuz vermesi, kimi zaman da bütün zorluklara rağmen vazgeçmemek ayakta tutar insanı.

Gazete İpekyol’un 16 yıllık hikayesi de işte böyle bir yolculuğun adıdır.

Bir avuç insanın, Şanlıurfa’nın bağımsız bir gazeteye ihtiyacı olduğuna inanmasıyla başladı her şey. Bu kentte söylenecek sözler, duyurulacak dertler, gündeme taşınacak sorunlar ve tarihe not düşülecek gelişmeler vardı. İpekyol bu bir avuç akil insanın mimarlığında kuruldu. Kimi zaman imkanlarımızın sınırlarını zorladık, kimi zaman yoklukla mücadele ettik. Ama bildiğimiz bir şey vardı: Bu şehir için yapılması gereken bir iş vardı ve biz o işi yapmaya taliptik.

16 yıl boyunca yalnızca gazete yayımlamadık; bu şehrin hafızasına tanıklık ettik.

Yüzlerce, binlerce çocuğun, kadının ve emekçinin çığlığı olduk. Sesini duyuramayanların sesi, derdini anlatamayanların sözü olmaya çalıştık. Kimi zaman bir çocuğun gözyaşını, kimi zaman bir annenin feryadını, kimi zaman alın terinin karşılığını arayan bir emekçinin haklı talebini sayfalarımıza taşıdık.

Sayısız yaranın sarılmasına, mağduriyetlerin önlenmesine, haksızlıkların giderilmesine vesile olduk. Her haberin bir insanın hayatına dokunabileceğini, bazen bir satırın bir mağduriyetin son bulmasına kapı aralayabileceğini bilerek çalıştık.

Elbette her sorunu çözemedik, her yaraya merhem olamadık. Fakat gücümüzün yettiği yerde mücadele etmekten, gördüğümüz haksızlığı dile getirmekten ve bu şehrin insanlarının yanında durmaktan geri durmamaya gayret ettik.

Bazen karşımızda makamlar, bazen güç odakları, bazen de yeryüzünün en güçlüleri vardı. Onlara karşı sözümüzü söylerken elimizde her zaman güçlü imkanlar bulunmuyordu. Maddi gücümüz sınırlıydı, imkanlarımız kısıtlıydı. Ancak bir şeye inanıyorduk: Hakikatin yanında durmanın, zalimi kim olursa olsun o mazlumun sesini duyurmanın ve samimiyetle edilen duaların gücüne…

Yeryüzünün en güçlülerine kafa tutarken güvendiğimiz tek şey, bize dua eden insanların duasıydı.

Belki de bizi bunca yıl ayakta tutan buydu.

Çünkü inanıyoruz ki insanın en büyük sermayelerinden biri, ardında bıraktığı hayır dualarıdır. Bir insanın duasında yer bulmak, bir gönülde güzel bir hatıraya dönüşmek, bazen bütün maddi kazançlardan daha kıymetlidir. Rabbimizin rızasını gözeterek yapılan işlerin, insanlara fayda sağlama niyetiyle atılan adımların boşa gitmeyeceğine inanıyoruz.

Bugün geriye dönüp baktığımızda, ödenen bedelleri, harcanan emeği, yaşanan maddi kayıpları ve uykusuz geceleri bir bir hatırlıyoruz. Her sayının arkasında bir........

© Gazete İpekyol