Aile, insanın kendini en güvende hissetmesi gereken yerdir. Bir çocuk için aile yalnızca bir barınak değil, dünyayı anlamayı, güvenmeyi, sevmeyi ve sevilmeyi öğrendiği ilk okuldur. Ancak bu okulda sevgi yerine korku, güven yerine tehdit, anlayış yerine şiddet varsa çocuk yalnızca bir aile dramının tanığı olmaz, aynı zamanda bu travmanın birincil taşıyıcısı hâline gelir.

Aile içi şiddet çoğu zaman yalnızca eşler arasındaki bir sorun olarak görülür. Ancak evde olan her türlü fiziksel ya da ruhsal şiddet duvarların çocuğun ruhuna kazınır. Çocuklar, şiddetin doğrudan hedefi olmasalar bile onun tanığı olduklarında derin psikolojik etkiler yaşarlar. Amerikan Psikoloji Birliği’nin (APA) raporlarına göre, aile içi şiddete tanık olan çocuklarda kaygı bozuklukları, depresyon, davranış problemleri ve ilerleyen yaşlarda şiddet davranışı gösterme riski anlamlı biçimde artmaktadır.

Çocuk zihni, yetişkinlerin sandığından çok daha hassas bir kayıt cihazı gibidir. Evdeki atmosferi, ses tonlarını, bakışları ve korkuyu........

© Gazete İpekyol