Nesiller boyu hayırla yâd edilen tek mesleğin öğretmenlik olduğu malumunca, romantizme girmeden, drama da gerek duymadan yarın başına gelebileceklerin hesabını çözmenin sorumluluğuyla hakikatle yüzleşmek zorundayız. 

Kimi bir harf öğretene kırk yıllık hizmeti göze alır, kimi ömrünü uğrunda canla başla feda ettiği öğrencisinden kırk kurşunla bulur karşılığını.

Hayatı anlamayanlar, ölümle terbiye edilir; hayatı çocuklarına anlatmayan ebeveynler ise kahırla.

Her türlü rezaletin trend ve akım, terbiyesizliğin hiperaktiflik; aşırılık, şımarıklık ve saygısızlığın ergenlik, bir ağacın dalını kırmakla bir katliamın aynı çocukluk olarak görülüp kanıksandığı bir psikolojik kılıflar zamanı.

Gerçeklerle yüzleşmeyen, yüzü arsızlıktan güneşte deri parçası gibi tabaklanmış, her değeri kendisi için biçilmiş bir şekle sokan, dünya sadece onlar için var hadsizliği içinde yaşayanlar, nihayetinde kendileri ve toplum için bir faciayı kaçınılmaz kılacaklardır.

İnsanoğlunun her türlü geliştirdiği alet-edevat, bilim ve teknikle zımparalayarak hiç ettiği manasızlık, sonunda insanları gelişmiş çağın modern yamyamlarına dönüştürdü.

Eyleminde tezatlık, söyleminde tutarsızlık, bu........

© Gazete İpekyol