Memleket fetişizmi, faşizmin anasını ağlatan kafatasçı bir bakış açısı. Bu tahtakurusu zihniyet, memleketleri çürüten bir veba gibi her yerde karşımıza çıkmakta. Bundan beri olup memleketten öte bir bakış açısı kurulmadan da her memleketi iyisiyle kötüsüyle yorumlamak mümkün değildir.

 Her türlü pisliği gururla boynunda tasma gibi taşıyıp başka memleketteki sıradan bir kötülüğü genelleyen bu bayağı tavır, artık insanın geldiği son aşağılık seviyedir.

Çıktığı çukura burun kıvıran aslını kaybetmiş nasipsiz, nesebini inkâr eden soysuz türemesi birçok insan, gelişmiş iletişim ağlarında daha çok görünür oldu.

Yaşadığı her travmayı başkasına genelleyen, her şehri bir vakıa üzerinden yargılayan aklı kıt, soyu kesik, haysiyeti bozuk, kendine yetmeyenlerin başkasına akıl dağıttığı bir ukala topluluk.

Ar edecek bir damarı kalmayınca, insanlık adına kendinde mevcut her damarı kesip ahlaksızlığı iftihar olarak sunan tüketici primatlar. 

Oturduğu yerden pişik olmuş idrakı ile her şehre laf atmaktan başka bir hüneri olmadığı gibi bunu utanmadan görünür olma kaygısıyla bir hünermiş gibi sunmanın hastalığına tutulmuş kişilik bozuklukları. 

Freud’un analizini yapamayacağı bir psikoloji, Durkheim’in bu........

© Gazete İpekyol