Bu çamur, çok su götürür. Çünkü hamur, kutsal buğday ve aziz suyun neticesidir. İnsan, hamur gibi aziz bir su ile bütünleşecek kadar mübarek olmadığı gibi Allah’ın, ‘pis bir sudan’ yarattığını söylediği…

Bu tariflerdeki çelişki, haşa Allah’ın değil, insanın ortaya koyduğu iradesinden menkuldür ve insanın nerede durduğuyla alakalıdır. İnsana düşen de yaradılışı gereği kendisini çamurlaşmaktan kurtarıp Allah’ın istediği bir şekilde hamurunu yoğurmasıdır.

İnsanın hamurunu bozmaktan nasıl çamurlaştığını görmek için feraset ve basirete gerek olmayacak kadar aşikâr her şey. Menfaati söz konusu olduğunda ‘eşref-i mahlûkat’ olmaktan çıkıp nasıl ‘pis bir damla su’ olarak lağım çukurunda aktığını görmek ise felaket.

Hakkı başkasının cebinde olan aklıyla görmeye çalışan kişi, hakikati gösterilen kemiği yalamaktan ötesini görmeyecek kadar kördür. Çünkü dini sadece menfaatleri için bir kalkan ve saldırmak için bir araç olarak kullananların çadırında bulunanlar, gökten neyin indiğini göremezler.

“Ve O, hevadan (arzularına göre) konuşmaz.” Diyen Allah, kendiliğinden konuşmadığını takdir ettiği Sevgilisine şayet konuşursa,........

© Gazete İpekyol