Vakit bazen öyle kıymetlidir ki geçmesin isteriz. O anın içinde kalmak, zamanın donup kalmasını dilemek… Çünkü biliriz; bazı anlar bir ömre bedeldir. İnsan, bazen tek bir an uğruna koskoca bir hayatı göze alabilir.

Ama bir de vaktin hiçbir kıymetinin kalmadığı zamanlar vardır. Hatta gelmesini bile istemediğimiz… İşte asıl mesele tam da burada başlar. Zamanı ne kadar verimli kullanabiliyoruz? Farkında olmadan tükettiğimiz, ertelediğimiz, oyalandığımız saatler bize ne kazandırıyor?

Ömür, bir “varmış” ile başlar, bir “yokmuş” ile biter. Geride kalan ise yalnızca yaptıklarımızdır. Bu kısa yolculukta neyle meşgul olduğumuz, aslında kim olduğumuzu ele verir.

Bugün kendimize şu soruyu sormak zorundayız:

İşimiz mi vaktimizden çok, yoksa vaktimiz mi işimizden çok?

Tarihe baktığımızda, işi vaktinden çok olan nice insan görürüz. Onlar........

© Gazete İpekyol