Yüce Allah, insanı en güzel surette, başka varlıklarda bulunmayan çok kapsamlı ve muhteşem bir donanımla yaratmıştır. Bu itibarla insan, bütün Esma-i Hüsna’nın üzerinde tecelli ettiği, Yüce Yaratıcı’nın en mükemmel eseridir. Öyle ki, Kur’an’ında insanın yaratılışını anlattıktan sonra “en güzelini yaratan Allah’a tebrikler olsun!” buyurarak, insanı yarattığından ötürü kendisini tebrik etmektedir. (Müminûn, 14.)

Rabbini tanıyacak ve O’na itaat edecek bir tasarımla yaratmıştır. Bu nedenle din duygusunu insanın fıtratına yerleştirmiştir. Doğuştan gelen söz konusu bu duygunun eğilimiyle ve tahrikiyle insan Rabbini tanımak ve ona itaat etmek için bir arayış içine girer. Yüzme fıtratıyla yaratılan ördek yavrusunun yumurtadan çıkar çıkmaz su araması, bal yapma fıtratıyla yaratılan arının çiçek araması, yahut yeni doğan bir yavrunun emme fıtratıyla annesinin sütünü araması gibi..

Bu, annesinin memesini emme fıtratıyla yaratılan bebek örneğini biraz daha açalım: 

Bilindiği gibi yeni doğan yavru, emmekten ve ağlamaktan başka hiçbir şey bilmemektedir. Bu iki özellik doğmadan ona öğretilmiştir. Her isteğini ağlamasıyla bildirir, muhtaç olduğu sütü emmekle alır. Annesinin memesini bulamayınca yalancı emzikle avunur, bunu da bulmayınca kendi parmağını emerek bu duygusunu tatmin eder. İnsandaki din duygusu da buna benzer. Bu duygunun veriliş amacı, Yüce Allah’ı tanımak ve O’na itaat etmektir. Ancak Allah’ı bulamayanlar çeşitli etkiler ve sürüklenmeler nedeniyle yalancı ilahlar, putlar edinirler. Putperestlik, din duygusunun sevki ve baskısıyla kişinin aradığı gerçeği bulamamaktan kaynaklanır. Putlarla da tatmin........

© Gazete İpekyol