Lafa gelince Müslümanlığı kimseye bırakmıyorlar. Faiz, rüşvet, hak yeme, gibi hiç bir haramdan kaçınmıyorlar, farzları yerine getirmiyorlar. Ama bir kısmı Cuma, bir kısmı da bayram namazlarını asla aksatmıyorlar. Bir de Ramazan-ı Şerifte bol çeşitli ve daha iştahlı yiyebilmek için günün çoğunu uykuda ya da yemek muhabbeti ile geçirdikleri orucu tutuyorlar, farz olmayan, sadece nafile olan teravih kılıyorlar, Kurban kesmeyi aksatmıyorlar, turistik bir geziden öteye geçmeyen umre ve hac ziyaretlerini ihmal etmiyorlar.

Kısaca İslâmî hayatları böyledir. Bununla beraber şeriate, İslam hukukuna, şiddetle karşıdırlar. Dinin dünya hayatına karışmasına tahammül etmiyorlar. Hele Kur'an'ın bildirdiği hukuk ve ceza sistemini, hayatta uygulanma şansı olmayan, -hâşâ- modası geçmiş, tarihe mal olmuş bir nazariye olarak görüyorlar. Üniversite derslerinde İslam Hukukunun tarihini okutuyorlar. Yani: "Tamamen yürürlükten kalkmış olsa da bir zamanlar İslam hukuku diye bir hukuk sistemi geçici bir süre de olsa vardı, tarihi açıdan değerlendirilebilir." demeye getiriyorlar. Vaktiyle Uğur Mumcu'nun dediği gibi sadece İslami kurallara göre gömülüyorlar. "İslam’a düşman müslüman" kimlikleriyle Medine münafıklarına taş  çıkartıyorlar.

Her ideolojiden, gayrimüslim her ülkeden, her düzenden, İslâm hariç her din ve kültürden yargı ve hukuk kuralları getirmede bir beis görmüyorlar ama Kur'an'ın ceza sistemi........

© Gazete İpekyol