6 Kasım 2026 Cuma günü, Halfeti /Karamezra köyünden çok değerli bir yakınımız, Elif Anne’nin vefat haberiyle sarsıldık. İmanı kuvvetli, ibadetlerine dikkatli, takva sahibi bir hanımdı. Yaşlılığının ve hastalıklarının arttığı son bir iki yıl haricinde her yıl Kadir gecesinde köyünden bir ekiple birlikte Urfa’ya gelir, Kadir gecesini sabaha kadar dergâhta ibadet, dua ve zikirle ihya ederdi. ”Aleyküm bi dini’l-‘acâiz: yaşlı kadınların dinine tabi olmanız gerekir.” Hadis-i şerifinde bildirilen yaşlı kadınlardan biriydi. “İnnâ lillâh ve innâ ileyhi râciûn..” diyerek cenazeye iştirak ettik. Cenaze namazı ve defin işleminden sonra taziye evinde akrabalar ve dostlarla bulunduk. 

Elif Anne, “Kabrimi yol kenarında yapın.” demişti. Ancak kabri kazıp hazırlayanlar onun bu isteğini bilmiyordu. Bilen çocukları da hüzünden, telaştan ve cenazeyi hazırlama işlemlerinden dolayı bunu mezarla ilgilenen ekibe bildirememişti. Uygun gördükleri bir yerde kabri hazırladılar, ancak bir tevafuk eseri, tam da yol kenarında, onun istediği bir yerde olduğu görüldü. Böylece onun dileği bilinmeden yerine getirilmiş oldu.    

Ölüm, soğuk bir kavramdır, lezzetleri kaçırandır. Peygamber (ASV) “Lezzetleri kesip koparan ölümü çokça hatırlayınız” (Tirmizi, Zühd, 4.) buyurarak ölümün bu yönüne dikkat çekmiştir. Düşünüldüğünde bile ürküntü verir. Tarih boyunca ölüme çare arayanlar da ölmüştür, hiçbir çare bulunamamıştır. Kendi ölümünü düşünmeyip öldürenler de ölmüştür. Kur’an-ı Kerim, ölümden kurtulacak hiçbir nefsin bulunmadığını bildirmektedir. Yine buyuruyor ki: “De ki, kendisinden kaçtığınız ölüm mutlaka sizi yakalayacaktır! Sonra........

© Gazete İpekyol