Her sabah aynı umutla uyanıyor emekliler... Belki bugün sesimizi duyarlar, belki bugün insanca yaşayabileceğimiz bir maaşı konuşurlar diye. Ama ne yazık ki her geçen gün umut biraz daha azalıyor, sofradaki ekmek biraz daha küçülüyor.

Kışı açlıkla, yoklukla, soğuk evlerde geçiren milyonlarca emekli, şimdi yaz mevsimine de aynı çaresizlikle giriyor. Mevsimler değişiyor ama emeklinin kaderi değişmiyor. Pazara çıkıyor, etiketlere bakıyor, sessizce geri dönüyor. Torununa harçlık vermeyi bırakın, kendi ilacını almakta zorlanıyor. Elektrik, su, doğal gaz derken maaş daha ayın ilk haftasında tükeniyor. Geriye ise uzun ve sıkıntılı bir ay kalıyor.

Oysa bu insanlar bu ülkeye ömürlerini verdiler. Fabrikalarda alın teri döktüler, tarlalarda çalıştılar, okullarda çocuk yetiştirdiler, hastanelerde insan kurtardılar, devlet dairelerinde hizmet ettiler. Gençliklerini, sağlıklarını, umutlarını bu ülkenin........

© Gazete Gerçek