Toprağın yeniden nefes aldığı, umutların yeniden filiz verdiği zamandır aslında. Kışın sert yüzünü geride bırakan köylü için bahar yalnızca mevsim değildir; alın terinin, emeğin ve sabrın yeniden sınandığı bir dönemdir. Daha gün doğmadan kalkılır, traktörlerin sesi köy yollarında yankılanır, kadınlar hazırlık yapar, çocuklar bile bir işin ucundan tutar. Çünkü köyde ekim zamanı yalnızca tarla sürmek değil, birlikte yaşamanın ve dayanışmanın en güzel örneklerinden biridir.

Eskiden köylerde ekim zamanı bir şenlik havasında geçerdi. Komşu komşuya yardım eder, imece usulüyle işler kolaylaşırdı. Bir evde traktör varsa diğerinin tohumu vardı; biri yorulunca öteki devreye girerdi. Toprağa atılan her tohumun bereket getireceğine dair güçlü bir inanç vardı insanların içinde. Çünkü köylü üretirdi, ürettiğiyle hem kendi evini hem de memleketin sofralarını doyururdu.

Fakat bugün o eski heyecanın yerini derin bir kaygı aldı. Köylü artık toprağa umut değil, çoğu zaman borç ekiyor. Mazot olmuş ateş pahası.........

© Gazete Gerçek