İşçinin feryadını duymayanlar, o koltuklarda daha ne kadar oturacaklar?
Yine açlık, yine yoksulluk, yine Atakum Belediyesi işçileri… Bu ülkede emekçinin alın teri, her geçen gün biraz daha değersizleştiriliyor. Sabahın erken saatlerinde evinden çıkan, akşama kadar çalışan, çocuklarının geleceği için mücadele eden insanlar, hak ettikleri ücretlerini alamadan yaşamaya mahkûm ediliyor. Atakum Belediyesi işçileri de uzun zamandır bu ağır tablonun içinde. Ödenmeyen ücretler, biriken sosyal haklar, borçlar ve geçim sıkıntısı… Her biri bir ailenin sofrasından eksilen ekmek, bir çocuğun ertelenen ihtiyacı, bir emeklinin bile taşıyamayacağı yük. Peki, bu insanların feryadını kim duyacak? İşçinin hakkını savunmakla görevli yetkili sendika, bu sürecin neresinde duruyor? Belediye Başkanı, işçinin yaşadığı ekonomik yıkım karşısında daha ne kadar mazeret üretecek? Sayın Belediye Başkanı ve sayın sendika şube başkanı; İşçiler sizlerden lütuf istemiyor. Alın terlerinin karşılığını, hak ettikleri ücretlerini ve sosyal haklarını istiyorlar. Bir işçinin evine ekmek götürememesi, çocuğunun ihtiyacını........
