Küçük bir ilçeydi… Herkesin birbirini tanıdığı, akşamları sokakların erkenden sessizliğe büründüğü, bakkalın veresiye defterinin mahalledeki birçok aileden daha çok şey bildiği bir yer. O ilçede küçük bir memur ailesi yaşardı. Baba devlet dairesinde, anne başka bir kurumda çalışıyordu. İki maaşları vardı ama iki çocukları ve kocaman bir hayatları da vardı. Ay sonunu getirmek, çocukların ihtiyaçlarını karşılamak, evin kirasını, elektriğini, suyunu ödemek… Her ay yeniden kurulan küçük bir bütçe hesabıydı hayat. Maaş günü geldiğinde baba önce mutfak masraflarını düşünürdü. Anne, çocukların okul ihtiyaçlarını… Yeni bir ayakkabı gerektiğinde evin başka bir ihtiyacı ertelenirdi. Bir kitap alınacaksa başka bir şeyden vazgeçilirdi. Ama çocuklar bunların hiçbirini bilmezdi. Onlar için evleri sıcacık, sofraları bereketli, anne ve babaları dünyanın en güçlü insanlarıydı. Akşamları baba işten geldiğinde yorgunluğunu kapının dışında........

© Gazete Gerçek