SABAHLAR bitmiyor hayatta.

Uyandığımız her güne birilerine günaydın, merhaba diyerek başlıyoruz.

Ne biz söyleyebiliyoruz o günaydınların, merhabaların ardında neler yaşandığını.

Ne yüzlerine gülümseyerek bakmayı alışkanlık edindiğimiz,

Ne de, her sabah bizi bildikleri görmek isteyen insanlar.

Çoğumuz saklıyor, içine atıyor.

Kimimiz yüzünde kaybettiği gülümsemeyle açık ediyor.

Anlatamıyoruz çoğu zaman bizimde etten, kemikten birer insan olduğumuzu.

Bizim de üzülebileceğimizi.

Bizim de dert........

© Gazete Gerçek