Her sabah aynı rutine uyanıyor, ailenizi geçindirmek ve geleceğinizi inşa etmek için yıllarınızı bir işyerine veriyorsunuz. Peki, bir gün aniden işvereniniz karşınıza geçip artık sizinle çalışmak istemediğini söylerse ya da siz, şartlar çekilmez hale geldiği için ayrılmak zorunda kalırsanız ne yapacaksınız? Haklarınızı bilmek, yalnızca hukuki bir avantaj değil, emeğinizin ve geleceğinizin en büyük güvencesidir. İş Kanunu ve Yargıtay kararlarının rehberliğinde bu süreçleri doğru yönetmek hayati önem taşır.

Kendi isteğinizle ayrılıyorsanız, yani istifa ediyorsanız sürecin usulüne uygun ilerlemesi gerekir. İstifanın sözlü olarak beyan edilmesi en büyük hatalardan biridir. İstifanızı mutlaka yazılı, imzalı ve tarihli bir dilekçe ile sunmalı ve bu dilekçenin bir kopyasını kendinizde saklamalısınız. Aksi takdirde, kötü niyetli bir işveren kendinizin ayrıldığını kabul etmek yerine, habersizce işe gelmediğinizi iddia ederek hakkınızda devamsızlık tutanağı tutabilir. Nitekim geçmişte sekiz yıl boyunca bir fabrikada emek veren Ahmet Bey’in, yaşadığı bir tartışma sonrası sinirlenerek artık gelmiyorum deyip işi bırakması ve işverenin bunu devamsızlık olarak kayıtlara geçmesi sebebiyle tazminatsız kalması buna somut bir örnektir. Ahmet Bey mahkemede sözlü istifasını ve gerekçesini ispatlayamadığı için yılların emeğinden olmuştur. Ayrıca işi bırakmadan önce İş Kanunu madde 17’ye göre çalışma sürenize bağlı olarak işverene önceden haber vermek zorundasınız. Altı aydan az çalışmalar için iki hafta, altı ay ile bir buçuk yıl arası için dört hafta, bir buçuk yıl ile üç yıl arası için altı hafta ve üç yıldan fazla çalışmalar için sekiz hafta önce bildirim yapılmalıdır. Bu sürelere uymadan kapıyı çekip giderseniz, işverenin sizden ihbar tazminatı talep etme hakkı doğar ve hak........

© Gazete Gerçek