Zoru seçmek insanı özgürleştirir. Bu yüzden bir kitleyi kontrol altına almak isteyenlerin ilk yapacağı iş, o kitleyi kolaya alıştırmaktır. Birileri çıkıp “Kolay olanı seç, zor olanla kendini yıpratma,” dediğinde oturup bir düşünmek gerekir. Kolaya her yönelişte bir parça güç insandan koparılır. Çoğu zaman kendimizi edilgen hissederiz ya, en önemli sebebi her seferinde kolayı seçmemizdir.  Farkında değiliz; lakin çoğumuz bu vaziyetteyiz. Onun için toplumsal sorunlar başta olmak üzere sorunlarımızı çözemiyoruz, onun için büyük işlere yeltenmeyi göze alamıyoruz. Denemesi bedava, kendinize sıra dışı büyük bir hedef seçin, Hanya’yı Konya’yı anlarsınız. Hiçbir konuda iş birliği yapamayanlar sizi yolunuzdan çevirmek için birlik olur.  “Kendini boşuna yoruyorsun,” la başlarlar, “O kadar insan yapamadı da sen mi yapacaksın?” a kadar ilerlerler. Her türlü küçümseme, alay da cabası. Baktılar ısrarcısınız, sizi yalnızlaştırırlar. Canları, cicileriyken birdenbire “İnatçı, hayalperest, asi, zor insan, gösteriş meraklısı” olursunuz. Hele ki mevcut konumunuzdan vazgeçip bulunduğunuz toplulukta farklı bir şeyler denemeye kalkmayın. Mesela istifa edip bir köşeye çekilin, bambaşka bir işle meşgul olun. Başıma geldi de o yüzden biliyorum. Bir dönem tüm mesleki kariyerimi bırakıp bir köşeye çekildim. Hatta “Orhan Veli mi sanıyorsun kendini?” diye eleştirildim bile. Şairin “Güzel Havalar” şiirini bilirsiniz, bana bunu söyleyenlerin dayanağı oldu: “Beni bu güzel havalar mahvetti/ Böyle havada istifa ettim/ Evkaftaki memuriyetimden/ Tütüne böyle havada alıştım/Böyle havada aşık oldum/Eve ekmekle tuz götürmeyi/Böyle havalarda unuttum/ Şiir yazma hastalığım/ Hep böyle havalarda nüksetti/Beni bu güzel havalar mahvetti…” Rahmetle anıyorum. Bir Orhan Veli olmasam da........

© Gazete Gerçek