İki hafta önce burada gayet ciddi bir şekilde vedalaştım. “Biraz ara veriyorum. Kızımla vakit geçireceğim. Dinleneceğim. Kafamı boşaltacağım…” Öyle bir yazmışım ki sanırsın Himalayalar’a inzivaya gidiyorum. Alt tarafı çocukla iki hafta geçireceğim. Ama gittim. Ve döndüm. Öncelikle şunu söyleyeyim: Uzun zamandır ilk kez gerçekten dinlendim. Tabii “dinlenmek” kelimesini çocuklu bir anneye göre değerlendiriyoruz. Yani sabah gözünü açıp tavana bakarak, “Bugün ne yapsam acaba?” diye düşünmek değil. Bizde dinlenmek: “Anneee!” diye başlayan cümlelerin arasındaki üç buçuk saniyelik sessizliktir. Ama güzeldi. Kızımla bol bol vakit geçirdik. Gezindik, oynadık, güldük, saçma sapan şeylere kahkaha attık. Bazen onun dünyasına girdim, bazen o benim sabrımın sınırlarına girdi. İkimiz de yeni yerler keşfettik. O........

© Gazete Gerçek