UN DOS meus xéneros favoritos de internet son estes vídeos da peña a traballar na obra en sitios como Bangladés, ou por aí, e sacan adiante o choio con enxeño, optimismo, medios tirando a escasos e nulo interese na preservación da vida propia. En plan teño que usar a elevadora; pero como está ocupada polo compañeiro e quero acabar axiña para tomar o bocadillo con el, pois armo unha montaña cas cadeiras de xardín sobre o teito da furgalla, e rubo por elas e como abanean, e aparto dunha patada unha familia de alacráns que estaban tomando o sol.

Imaxino a etapa de Cunqueiro dirixindo o Faro de Vigo un pouco así. Botáballe horas, collía o teléfono, deixaba notas e baixaba ás rotativas. Pero cando lle entraba a agonía pechaba o despacho, cruzaba a rúa e metíase na do Eligio, onde os reporteiros, beberlle uns viños e botarlle uns contos. Non sei que sorprende máis: que alguén confiase un posto desa responsabilidade á persoa máis trapalleira de Galicia ou que o fixese razoablemente ben. O choio déronllo por enchufe, claro; o seu compadre Alberto Casal estaba na xunta directiva. O noso máster trapallas........

© Galiciaé