Bir zamanlar siyah-beyaz forma, omuzlarında semtin namusunu taşırdı. Şimdi ise her sezon başka bir teknik adamın cebinde buruşturulmuş kâğıt gibi dolaşıyor memleket futbolunda. Çünkü Beşiktaş artık yalnız rakipleriyle değil, kendi hafızasını kaybetme tehlikesiyle mücadele ediyor.

Futbol dediğin şey bazen taktik değildir.

Bazen bir çocuğun babasıyla ilk kez İnönü’ye çıkmasıdır.

Bazen yağmurlu bir akşamda köşe bayrağına yakın tribünden yükselen küfürle karışık aşktır.

Bazen de mağlupken bile formanın kirlenmesini istemektir.

Ama son yıllarda Beşiktaş’ın üstünde tuhaf bir yorgunluk dolaşıyor. Sahada koşan oyuncular var ama mücadele eden takım yok. Tribünde bağıran insanlar var ama eskisi gibi inanan gözler azaldı. Çünkü taraftar şunu hisseder: Bir takımın ruhu eksilmişse top ayağa değil, insanın vicdanına........

© Fotospor